OĞLUM

 

Hiçbir yerde kendini, övüp durma boşuna,

Sen bir kelam edersin, söz çoğa varır oğlum.

Namert olan insanı, sarıp durma döşüne,

Sen can demedin diye, öz çoğa varır oğlum.

Mazlum olana bir taş, bazen oluyor mesken,

Dibi görünmez suda, kırıldı bütün yelken,

Adım atmadın diye, yola dökerler diken,

Boran çökmüş dağlarda, iz çoğa varır oğlum.

Sana tozlu raflardan, bir ferman var hediye,

Böyle sona gelmiyor, mutlu bitmez hikâye,

Bakmak ile görmeyi, ayırt etmedin diye,

Yağmur yüklü müjganda, göz çoğa varır oğlum.

Sonuncu sefer gitti, daha niye beklenir?

Şu yalancı dünyada, hep riyalar saklanır,

Resul'üm senin derdi, hangi mezar yüklenir?

Bir kürek aldın diye, toz çoğa varır oğlum.

Resul Polat   —-   22.07.2026   —-   23.11